Określenie udokumentowanych naukowo standardów i surowe testy laboratoryjne są podstawą stworzenia gresów porcelanowych antybakteryjnych Bios.
Projekt, eksperymentacja, weryfikacja i wprowadzenie do produkcji produktu innowacyjnego jakim jest Bios spowodowało konieczność uaktywnienia procesu badawczego będącego w stanie powiązać osmotycznie i synergetycznie wiedzę, zdobycze technologiczne i know-how przemysłowy Casalgrande Padana z niezaprzeczalnymi kompetencjami Departamentu Nauk Biomedycznych, wydział mikrobiologii, Uniwersytetu w Modenie i Reggio Emilia. Współpraca, którą należy rozumieć także, jako zdolność waloryzacji wyjątkowych sukcesów okręgu produkcyjnego będącego w stanie zakwalifikować się i znaleźć się na szczytach rynku globalnego w zakresie innowacji i jakości produktów ceramicznych dla architektury. Działalność Casalgrande Padana w zakresie płytek antybakteryjnych jest działalnością absolutnie awangardową, biorąc pod uwagę fakt, że do dnia dzisiejszego, nie istnieją na rynku produkty tego typu, nie istnieje specyficzna norma odniesienia do ich certyfikacji, tak jak natomiast istnieje dla wody, powietrza, niektórych kategorii tkanin i innych produktów. Z braku posiadania odniesień, metodologii badań standardowych, zarówno w celu wspierania poszukiwań i rozwoju Bios, jak i do testowania i certyfikowania ich właściwości antybakteryjnych, konieczne było opracowanie procedur badawczych ad hoc opartych na akredytowanych procedurach. To co odróżnia badania naukowe od każdej innej działalności to metoda badawcza, którą stosuje się i która polega głównie na systematycznej analizie poprzez obserwacje i eksperymentację zjawisk, na ich opracowaniu i ich określeniu.
W tym sensie, podstawową rolę odegrała współpraca Casalgrande Padana z Departamentem Nauk Biomedycznych, wydział mikrobiologii, Uniwersytetu w Modenie i Reggio Emilia, siedzibą najbardziej postępowych badań naukowych w zakresie biologii i medycyny molekularnej. Tak jak nam wyjaśniła Pani doktor Carla Sabia, biolog i naukowiec grupy badawczej utworzonej przez uniwersytet i zajmującej się właściwościami antybakteryjnymi produktów ceramicznych: “Pierwszym krokiem było właśnie opracowanie serii niezawodnych metodologii badań, które stworzyliśmy ad hoc opierając się na parametrach wynikających z doświadczeń zdobytych podczas naszej wieloletniej działalności badawczej w tym zakresie wykonywanej na innych produktach i materiałach. ”W tym sensie należy podkreślić, że testy prowadzone przez mikrobiologów skupiły się szczególnie na właściwościach antybakteryjnych dotyczących czterech głównych szczepów, takich jak: Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis, Escherichia coli i Pseudomonas aeruginosa.
Wynika to z tego, że bakterie te są odpowiedzialne za większość infekcji, które są rozpowszechnione w środowisku szpitalnym. “Przyjęliśmy je jako wskaźniki standardowe - podkreśliła Pani Carla Sabia – ponieważ są najbardziej agresywne i w niektórych przypadkach stają się super odporne na antybiotyki”. Zagrożenie, które zmusiło naukowców do wprowadzenie jeszcze jednego rygorystycznego elementu w celu opracowania definicji antybakteryjności produktu ceramicznego; to jest, aby produkt mógł być określony jako taki, musi okazać się, że jest w stanie zniszczyć ponad 90% czterech głównych szczepów bakterii. W praktyce 100% antybakteryjności nie może być zapewnione, a więc granica efektywności została ustalona na ponad 90 %, ponieważ właśnie tylko na tych poziomach można zarejestrować redukcję bakterii możliwą do przyjęcie z punktu widzenia naukowego. Pani Carla Sabia pozwala nam lepiej to zrozumieć: “Jeżeli na przykład weźmiemy pod uwagę hipotetyczny produkt o 30% efektywności antybakteryjnej musimy myśleć, że ilość znajdujących się bakterii można oszacować na około 105 cfu (liczba jednostek tworzących kolonie), a więc olbrzymia.
A więc produkt tego rodzaju nie rozwiąże problemu.
Jeżeli natomiast zbadamy produkt o ponad 90% - lub podkreślamy , nawet o 99,9% taki jak posiada Bios – zakres zredukuje się ogromnie pozostając zawarty w rozwarciu „nożyc” od tylko 10 do zaledwie setki cfu”. A więc, aby produkt został uznany za skuteczny niezbędne jest zaistnienie prawie całkowitego zniszczenia bakterii.
Jest to warunek naukowy. A więc można wyjaśnić, w sposób banalny, że jeżeli produkt jest antybakteryjny w 30% to znaczy, że w 70% nim nie jest. Jeżeli weźmiemy także pod uwagę wymienione mnożniki wykładnicze cfu, istnieje więc dużo większa możliwość zarejestrowania agresji bakteryjnej od możliwości, którą się gwarantuje, że nie powinna ona zaistnieć. Biorąc pod uwagę efektywność antybakteryjną, z testów laboratoryjnych wynika, że Bios w odróżnieniu do innych produktów posiada skuteczne działanie w każdych warunkach środowiskowych, bez obecności światła lub w obecności światła, wody, itd.. Tak jak wiadomo, istnieją produkty, które funkcjonują w sposób częściowy i tylko, jeżeli wystawione są na światło, są to produkty wykorzystujące zasadę aktywną dwutlenku tytanu. Jak wynika z badań laboratoryjnych produktów Bios, kończy Pani doktor Sabia, sprawa jest kompletnie inna i dodaje: “Ten produkt nie potrzebuje być uaktywniony. A więc funkcjonuje zarówno w świetle jak i w ciemności. Ponadto, w obecności wilgoci, testy wykazały duży wzrost jego efektywności antybakteryjnej”. Jest to wynik o wielkim znaczeniu, który kwalifikuje Bios, ze względu na efektywność działania, jako nadający się do stosowania w miejscach wybiegających poza obiekty służby zdrowia i szpitalnictwa: myślimy na przykład o basenach publicznych i prywatnych, łazienkach, kuchniach i stołówkach, a także zakładach przetwórstwa spożywczego i wielu innych, gdzie są wymagane higiena i antybakteryjność połączone z szeroką gamą wykończeń, formatów i kolorów, które staną się czynnikami decydującym dla architektury jakościowej, a nie tylko zajmującej się wyglądem.







